Guillaume Lemaître, VELOR-ambassadeur, blikt terug op zijn Seven Serpents Ultra: een race van 1000 km door Slovenië, Kroatië en Italië, gekenmerkt door een strategische fout die alles veranderde, en uitrusting die op de proef werd gesteld in omstandigheden van constante vochtigheid.

Ultrafietswedstrijden zijn niet langer alleen fysieke uitdagingen. Het zijn prestatielaboratoria geworden waar inspanningsbeheer, strategie en materiaalkeuze net zo belangrijk zijn als de benen. Over formats van meer dan 1000 km kan elk detail een resultaat beïnvloeden, inclusief de details die je niet kunt controleren.

Dat is precies wat er met Guillaume Lemaître gebeurde tijdens de Seven Serpents Ultra.

Een race in twee helften, en een derde dimensie: de veerboten

"Seven Serpents is 1000 km en 19.000 hoogtemeters over trails in Slovenië, Kroatië en Italië," vat Guillaume samen. "Wat deze race definieert, is dat de eerste helft meer gericht is op gravel, en de tweede helft meer op mountainbiken. De fietskeuze was erg belangrijk."

Het tweede bepalende kenmerk van de route is een stuk logistiek dat weinig ultras vereisen: vijf veerboten tussen Kroatische eilanden. "Dat voegt een echt strategische dimensie toe als je een goed resultaat wilt," legt hij uit.

Van top 10 naar de 30e plaats na 4,5 uur wachten

Voor slechts zijn tweede officiële race mikte Guillaume op een top 10, een ambitieus doel dat hij met methodische discipline nastreefde. "Mijn racemanagement was perfect. Ik bleef dicht bij de top 5-10 zonder mezelf uit te putten, wetende dat de veerboten cruciaal zouden zijn na ongeveer 700 km racen."

Bewijs dat de strategie werkte: vlak voor de veerboten klom hij op van de 25e naar de 10e plaats. Inspanning, voeding, slaap, logistiek, alles onder controle. Hij arriveerde zelfs tegelijk met de renner op de 5e plaats bij de veerboot.

Toen gebeurde de fout. "Ik had het veerbootschema niet dubbel gecheckt, en toen ik terugkwam na bevoorrading, was de boarding al gesloten." Vier en een half uur wachten later vertrok Guillaume weer rond de 30e plaats.

"Het was een heel moeilijke fout om te verwerken, maar ik herpakte mezelf." Hij zette de hele nacht door totdat hij de volgende avond de finish bereikte. Eindresultaat: 17e plaats, met slechts 3 uur en 15 minuten slaap gedurende de 3 dagen en 15 uur dat zijn race duurde. "Ik ben blij met de prestatie ondanks de fout, want ik moest me aanpassen en helemaal geen slaap nemen. Je leert ervan. Het is een fout die ik niet meer zal maken."

Kleding als een kwestie van vertrouwen, geen accessoire

Over dit soort afstanden is uitrusting niet langer een logistiek detail. Het wordt, in de woorden van Guillaume, een kwestie van totaal vertrouwen. "Voor deze race nam ik de volledige VELOR-kit mee, die ik volledig vertrouw. Dat is een heel belangrijk punt bij de voorbereiding op een ultra."

Zijn benadering van temperatuurbeheer vertrouwde eerder op het luisteren naar zijn lichaam dan op vaste regels: "Met mijn verschillende lagen luisterde ik gewoon naar mijn lichaam. Als ik het koud had, trok ik mijn windjack aan. Als ik het heet had onder de Kroatische zon, deed ik alles open."

De echte test, zegt hij, was wrijving. "De combinatie van de VELOR cargo-bib en Vaseline zorgde ervoor dat ik zonder enige irritatie finishte, ondanks het zout dat zichtbaar was op elk kledingstuk."

🎽 Guillaume's uitrusting tijdens de Seven Serpents

• Jersey Sea — meestal open gedragen tijdens de race om het constante zweten dat nooit ophield te beheersen. Gemaakt van 83% gerecyclede materialen, waarvan 15% afkomstig van plastic afval uit de oceaan.
• Cargo Bib Short — een pasvorm die na meer dan 30 cumulatieve uren in het zadel niet verschoven is, ondanks de constante vochtigheid. Zeem met hoge dichtheid en geïntegreerde cargozakken voor zelfvoorzienendheid onderweg.
• Windproof Gilet Sea — aangetrokken wanneer de temperatuur daalde, vooral bij het vallen van de avond. 78% gerecyclede materialen, ademend mesh aan de achterkant.
• Vaseline — samen met het textiel voor nul irritatie over meer dan 1000 km.

Een race die nooit droogt

Wat de Seven Serpents onderscheidt van andere ultras die Guillaume heeft gereden, is niet de kou, maar constante vochtigheid. "Vergeleken met andere ervaringen was ik hier de hele tijd doorweekt. Ik droogde nooit, ik zweette zo veel. Het is de eerste keer dat ik dit heb meegemaakt: in andere races zoals de Atlas Mountain Race, bijvoorbeeld, was de grootste uitdaging de kou en de temperatuurschommelingen. Hier had ik moeite om droog te worden, zowel op de broek als op het shirt."

Zijn enige oplossing: rijden met het shirt open. "Wagenwijd open, zoals we zeggen. Het was alleen ongemak, maar de kwaliteit van de broek, die nooit zijn vorm verloor, bespaarde me iets serieuzers."

Naarmate de nacht viel, vormde vochtigheid in de bibshorts een andere uitdaging. "De bibshorts bleven ook vochtig, maar dat was minder een probleem dan het shirt, omdat ik toen al begon te rillen."

Echt ongemak, maar geen irritatie

Bij een race van deze omvang zou beweren dat er sprake was van totaal comfort oneerlijk zijn, en Guillaume doet dat ook niet. "Ik begon ongeveer 10 uur voor de finish ongemak te voelen op de bovenste huidlaag. Het waren vooral tintelingen, en het voelde alsof het door wrijving kwam."

Wat telt is dat dit signaal slechts een signaal bleef, niets meer. "Daarna had ik geen irritatie, alleen wat ongemak." Over 1000 km, in zout en constante vochtigheid, is finishen zonder irritatie het resultaat dat telt.

Over de pasvorm die standhield, is Guillaume duidelijk: "Wat echt frustrerend is, is wanneer alles het begeeft, wanneer het niet meer rond de dijen blijft zitten, of de hele snit vervormt na tientallen uren in het zadel. Hier bewoog het nauwelijks. Ik denk dat dat een echt teken van kwaliteit is."

Geen afval achtergelaten, zelfs niet na 700 km in een race

Een technisch detail waar weinig merken op ultraschaal rekening mee houden: afvalbeheer van voeding. Over honderden kilometers is het een even reëel milieuprobleem als de prestatie zelf. "Normaal stop ik mijn reep-, gel- en snackverpakkingen overal, in mijn hydratatiezak, mijn cargozakken, mijn shirtzakken, mijn tassen. Na een tijdje verandert het in een enorme mix van snacks die ik nog moet opeten en afval, en loop ik het risico plastic in de natuur te laten vallen."

De geïntegreerde zak op het VELOR-shirt veranderde die dynamiek. "Geen vragen meer. Naast dat het me tijd bespaarde om niet naar mijn afval te hoeven graven, bleef alles schoon en liep ik niet het risico de prachtige natuur waar we doorheen reden te vervuilen." Een ontwerpdetail dat op papier misschien onbeduidend lijkt, maar herhaaldelijk over 1000 km door de Sloveense, Kroatische en Italiaanse natuur een echt verschil maakt.

Wat duurzaamheid eigenlijk zou moeten betekenen

Hier raakt Guillaume's verhaal direct aan de bestaansreden van VELOR: kleding die lang meegaat, is kleding die je niet vervangt. Op ultraterrein is slijtage nooit ver weg, maar Guillaume trekt een duidelijke lijn tussen normale slijtage en een productiefout. "In dit geval denk ik wel dat het abnormale slijtage was. Ik hoop het tenminste. Als ik een nieuwe fietsbroek krijg, hoop ik dat deze niet na een paar ritten al rafelt. Idealiter nooit. Ik zou liever hebben dat de slijtage komt van uren in het zadel, van de zeem die niet meer zo effectief is, wat me zou moeten aansporen om over te stappen voor lange ritten of races."

Hij blijft realistisch over wat te verwachten van kleding na een offroad ultra. "Realistisch gezien weet ik dat na een offroad ultra de meeste van onze spullen behoorlijk versleten zijn. Maar het zou geweldig zijn om producten te vinden die duurzaam genoeg zijn om meerdere evenementen te dragen."

Guillaume stelt diezelfde eis verder dan alleen textiel voor de racedag. Om aan de start van de Seven Serpents te komen, koos hij voor de fiets en de trein in plaats van auto of vliegtuig, een reis die het gebruik van zijn uitrusting ver buiten de 1000 km van de race zelf uitbreidt. Een consistentie die reflecteert op het denken over impact op elk niveau, van de materialen tot de manier waarop hij reist.

Dat is precies de vergelijking die VELOR probeert op te lossen: bouwen met gerecyclede materialen vanaf de ontwerpfase, zoals al het geval is met Guillaume's hele uitrusting, en die logica nog verder doortrekken met RELOV, de circulaire lijn gemaakt van gerecyclede shirts aan het einde van hun levensduur.

Het enige advies dat hij zou geven

Gevraagd naar wat hij meeneemt voor zijn volgende race, komt Guillaume terug op de essentie: vertrouwen in je uitrusting, opgebouwd vóór de start. "Slechts één advies: bestudeer de verwachte omstandigheden tijdens de race en ken je uitrusting goed genoeg om alleen het essentiële mee te nemen. Je moet de uitrusting vinden die je voldoende vertrouwt om gedurende je avontuur kalm te blijven."

Stop buying. Start reloving.